niedziela, 13 marca 2016

PATRIOTYCZNIE

Marynarze
Patriotyczny Wiersz Anny Rudawcowej napisany kilkadziesiąt lat temu, zawsze będzie aktualny, wspomniany z okazji niedawno (10.02.2016) obchodzonej 96 rocznicy zaślubin Polski z morzem w Pucku z udziałem prezydenta Andrzeja Dydy.
Wiersz może być wykorzystany szkołach również jako piosenka lub recytacja zbiorowa , bowiem wyraża miłość do morza całego polskiego społeczeństwa oraz wierność i gotowość marynarzy do poświęceń i obrony.

Wiew szeroki... Gra wiatr!.. Morze kłębi się wciąż...
Wraz z okrętem czuwamy na straży
I w obronie ojczyzny jak jeden mąż
Zwarty mur stanie: my - marynarze!
Dla Niej żyć i pracować... Za Jej honor umierać!...
Niech potęga Jej rośnie i rośnie!
Dumnie wzniosła się biało - czerwona bandera
I powiewa na wietrze radośnie.
W hutach śląskich... w kopalniach kilofem i młotem,
Czarną dłonią i sercem jak zorza
Wykuwają Jej przyszłość z diamentów i złota,
Ślubny pierścień rzucony do morza.
W mrocznych salach fabrycznych, przy warsztatach, maszynach,
Przy ruinach warszawskiej ulicy
Staną
zwartym szeregiem, rękawy zawiną
Niby tłum, niby mur - robotnicy!
Czy na straży Jej granic... Czy to na wsi na roli,
Pośród zbóż rozszeptanych i płowych,
Czy nad polską książeczką na ławce gdzieś w szkole
Jasną przyszłość będziemy budować!
Ślubujemy!... Jak jeden!... O, morze nieś głos nasz -
Ślubujemy ci my - marynarze
Kochać, bronić pracować i zawsze pozostać
Przy tym morzu i ziemi na straży!
                            ANNA RUDAWCOWA


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz